Genres: Electropop, Synthpop, House, Ambient
Afgelopen week kwam het project voor Microsoft in Stockholm ten einde. Ik besloot het weekend nog in stockholm te blijven om zo eens de kans te hebben om de stad te verkennen. Toevallig kwam ik er via een collega achter dat Röyksopp vrijdagavond op zou treden in muziekpaleis Berns. Het was tijd om dat eens te gaan uitzoeken...
Uiteraard was het concert al uitverkocht, maar ik besloot toch een gokje te wagen en te kijken of ik ter plekke een ticket kon bemachtigen. Uiteindelijk lukte dat samen met twee andere jongens. Natuurlijk voor een veel te hoge prijs, maar hé, het is Röyksopp en dat is kwaliteit gegarandeerd.
De band begon om 22:00 uur, dus nog genoeg tijd om de imposante zaal in Berns te bewonderen onder het genot van een glas bier. Na nog een glas bier, Röyksopp liet wel even op zich wachten, begon dan eindelijk hun optreden met een lange opbouwende tune die overging in een van hun favorieten 'Röyksopp Forever'.
Röyksopp bestaat uit Torbjørn Brundtland en Svein Berge, twee schoolvrienden uit Tromsø, Noorwegen. Ze experimenteerden in hun jonge jaren veel met electronische muziek. Maar Röyksopp begon pas te bestaan nadat ze elkaar jaren later in Bergen weer ontmoetten. Bergen was in die tijd een stad met een underground scene voor electronische muziek. Ze werkten daar samen met muzikanten als Frost, de gitarist/zanger van Kings of Convenience; Erlend Øye, Those Norwegians en Drum Island. Ze werden ook wel de Bergen Wave genoemd.
De naam Röyksopp is een gestyleerde versie van de Noorse term voor de puffball paddestoel, "røyksopp" of letterlijk, "smoke mushroom".
Het was de derde keer dat ik Röyksopp live heb gezien. De eerste keer zag ik ze op het Drum 'n Rhythm festival op de 'Kop van Java' in Amsterdam. Dit festival is na jaren van stilte weer begonnen onder de naam Raw Rhythm festival. De naam moest veranderen, omdat sponsoring door tabaksfabrikanten niet meer mag.
Röyksopp was toendertijd nog maar net begonnen. Hun eerste cd 'Melody A.M.' (2001), hoorde ik toevallig bij een vriend en het klonk gelijk goed. Met deze cd werden ze gelijk bekend en kregen ze veel respect. Helemaal vanwege hun nog jonge leeftijd.
Een paar maanden later ging ik voor een jaar naar Australië. Tijdens deze trip heb ik hun eerste album helemaal grijs gedraaid en het wekte de interesse van eigenlijk iedereen die ik het liet horen.
De tweede keer dat ik ze live zag optreden, was op het Lowlands festival in Biddinghuizen. Dat was toen ze net hun tweede album 'The Understanding' (2005) hadden uitgebracht. Dat album zette Röyksopp definitief op de kaart, als dat al niet gebeurd was. Dit album was wel anders dan de eerste, de muziek was met name veel dansbaarder en minder dromerig en mysterieus.
Dit optreden werd kracht bijgezet door met een Harley Davidson over het podium te rijden en vanaf het dak van een telefooncel het publiek te bespelen.
Het optreden in Stockholm had dit allemaal niet nodig. Hier sprak de muziek, bijgestaan door Robyn (Robin Miriam Carlsson) en Anneli Marian Drecker. Beide dames zingen diverse nummers en zijn ook al te horen op hun vorige album. Röyksopp speelde bijna alle nummers van hun nieuwe album 'Junior' (2009) en tevens de bekende nummers van hun vorige twee albums.
Twee keer kwamen ze terug voor een toegift, wat zeker aan het publiek te danken was, dat helemaal uit zijn dak ging. Of het lag aan het feit dat de twee heren uit Noorwegen gewoon Zweeds spraken, wat weer gewaardeerd werd door het publiek. De eerste toegift bestond uit 'So Easy' en 'Poor Leno'. De tweede toegift was eigenlijk een vijftien minuten lang durende jamsessie, wat een heerlijk einde was van een heerlijk optreden. Weer maakten ze waar, waar ik vooraf op had gehoopt: een fantastische show. Wat zeg ik, je mag best iets te veel betalen voor Röyksopp, het was het geld meer dan waard.
Binnenkort zal ik wat foto's van het optreden plaatsen.