Aangekomen op het zuid eiland zijn we doorgereden naar Nelson. Daar overnachtten we in Paradiso backpackers, waar ik gelijk gebruik maakte van de gratis sauna en spa.
De volgende dag hebben we mountainbikes gehuurd en hebben we een trip door de omliggende heuvels gemaakt. Doel was een hut ergens boven op een berg. Met wat moeite bereikten we de hut en na een spectaculaire afdaling kwamen we weer terug in Nelson.
'S avonds maar weer de sauna ingegaan. Daar ontmoette ik Cina, een Samoaanse en haar vriendin. Beiden wonen in Wellington en waren in Nelson om geld te verdienen met fruit plukken.
De volgende dag zijn we naar Greymouth gereden. We hoopten daar Laurent weer te ontmoeten. We hadden hem eerder ontmoet tijdens onze Fraser Island trip. Maar helaas, bij aankomst in Greymouth bleek dat hij alweer de bus had gepakt richting het noorden.Wellicht dat we elkaar in Auckland nog ontmoeten.
In Greymouth valt niet veel te beleven. Dan maar een korte hike. We vonden een track, genaamd Point Elizabeth Track. Deze track liep langs de rotskust door een regenwoud en eindigde bij een prachtig vergezicht over land en de Tasman Sea.
De volgende dag zijn we weer verder gereden naar de Franz Josef gletsjer. Onderweg nog een foto genomen van Lake Lanthe, een prachtig meer.
Aangekomen in Franz Josef hebben we gelijk het pad naar de gletsjer genomen. Het is erg indrukwekkend om te zien, de grote ijsmassa in het midden van een regenwoud. Dat komt maar op 4 plaatsen ter wereld voor, twee in Nieuw Zeeland en twee in Zuid Amerika. Na de trip naar de gletsjer hebben we een track genomen naar Lake Wombat, een bergmeer midden in de rimboe.
De volgende dag hebben we een guided tour geboekt over en door de gletsjer. Onze gidsen: Dave en Nick, aardige gasten. Ze hebben onze groep prima over de gletsjer geleid. We zijn door een ijsgrot geklommen en hebben door diepe spleten gewandeld. Het ijs was zo op elkaar geperst dat het blauw was. Dat komt doordat de druk alle zuurstof uit het water perst. Onze groep was erg gezellig en we ontmoetten veel nieuwe gezichten.
'S avonds zijn we naar de enige bar in Franz Josef gegaan, met de dames die in onze kamer sliepen. Nathalie uit Australie, Tali uit Israel en Caroline uit Canada. Behalve een felle discussie tussen Mario en ik en enkele locals, was de avond niet veel bijzonders.
De volgende dag alweer check out time. We zijn doorgereden naar Queenstown, een erg commerciele plek. Onderweg hebben we nog snel even een foto gemaakt van de Fox gletsjer, de buurman van de Franz Josef gletsjer.
'S avonds zijn we in Queenstown naar de film gegaan. Na nog een afzakkertje kwamen we John tegen. Een dronken Amerikaan uit Ohio, met erg veel praatjes, maar wel gezellig.
Omdat we Queenstown maar niks vonden, veel te commercieel en duur, zijn we de volgende dag maar weer verder gegaan. We hebben nog even een kijkje genomen bij de Kawarau Suspension Bridge en zijn toen op weg gegaan naar Milford Sound.
Aangekomen bij Lake Te Anau hebben we een campeerplek gezocht om te overnachten aan de rand van dit gigantische bergmeer. Om onszelf warm te houden hebben we een flink kampvuur gemaakt. Onze auto is zo groot dat we met gemak in de auto konden slapen.
Na een niet eens zo slechte nacht zijn we doorgereden. Onderweg hebben we nog een track gedaan van 3 uur naar Lake Marian. Het was echter zo mistig dat we weinig tot niets konden zien, eenmaal aangekomen bij het meer.
Na de track en een rit door de Homer tunnel, kwamen we aan in Milford Sound, in Fiordland. Populatie: 107. De Homer tunnel heeft een heel verhaal, het duurde 20 jaar voordat hij af was. De tunnel is ongeveer 1200 meter lang, zonder licht, alleen enkele reflectors die je helpen om op de weg te blijven.
In Milford Sound is 1 hostel: Milford Sound Lodge. Hier zijn we 1 nacht gebleven. De dag daarop hebben we het fjord bezocht en hebben we de Bowen Falls bekeken. Daarna hebben we de Tutoko Valley Track gedaan. Twee en een half uur heen en twee en een half uur terug. Hierna hebben we The Chasm bezocht. Een plek waar het water van de rivier allerlei holen heeft geslepen in de rotsen.
Hierna zijn we op weg gegaan naar Dunedin en hebben we onderweg overnacht ergens halverwege in een veld, weer in de auto. En het was koud, brrrr...
De volgende dag kwamen we in Dunedin. Het bleek dat elk hostel volledig volgeboekt was. We zijn toen maar doorgereden naar Christchurch, want de behoefte om ons weer eens in een stad te begeven werd steeds groter.
Ook in Christchurch bleek weinig voorhanden in de hostels. De eerste nacht hebben we dan maar ergens in een achteraf hostel doorgebracht. Daar kwamen we John tegen, een Ier. We zijn gelijk die avond uitgegaan, waarbij John even liet zien hoe je professioneel en vooral snel dronken wordt. In de stad ontmoetten we ook Jesse, een dame uit Christchurch die een vriendin was van een vriend van John. Met z'n vieren zijn we aardig wat bars afgegaan.
Omdat het Goede Vrijdag was, hadden de bars de belachlijke regel dat tussen half elf en twaalf uur geen alcohol geschonken mag worden, mits je ook dineert. Om twaalf uur begint de zaterdag, dus ja, dan mogen we weer schenken. Gevolg: iedereen bestelde het goedkoopste eten om zo toch alcohol te kunnen bestellen. Het lijkt wel wat op de regels die we in Nederland hebben. 
Tot zover weer de avonturen in Nieuw Zeeland. De volgende keer het vervolg.