Nieuw Zeeland - Het vervolg

  • Na drie dagen in Christchurch zijn we maar weer verder gereden. Het was er zo koud dat het wel leek op een Nederlandse winter. En met de zomer voor de deur in Europa, werden we daar niet vrolijker van.

    We reden door naar Hanmer Springs. Voor het eerst sinds tweeenhalve week zat Mario weer achter het stuur van de auto. Toen we bijna in Hanmer Springs waren, werden we aangehouden door de politie. Mario zou teveel in het midden van de weg rijden. Niet veel aan de hand dus, maar wel leuk, want we hadden al heel wat over en weer commentaar over onze rijstijl uitgewisseld.

    In Hanmer Springs ben ik naar de hot pools gegaan. Daar hoorde ik een prachtig gesprek tussen een Australier en twee Kiwis. Een van de Kiwis vroeg aan de Ozzi of je zo maar heen en weer kon reizen tussen Australie en Nieuw Zeeland, zonder paspoort, want dat hoort toch bij elkaar? Nee, zei de Ozzi, je hebt daarvoor wel een paspoort nodig. Ohhh, zei de andere Kiwi, dus als ik van het zuid eiland naar het noord eiland wil, dan heb ik een paspoort nodig? Nee, zei de Ozzi, want het noord eiland en het zuid eiland zijn beide Nieuw Zeeland. De twee Kiwis woonden beide in het zuiden van het zuid eiland en waren nog nooit ergens anders geweest. Erg grappig, zulke dingen.

    In het hostel ontmoetten we Lee, en erg aardige meid uit Wellington. Ze liet een vriend van haar het zuid eiland zien.

    De volgende dag zijn we doorgereden naar Nelson. Onderweg zijn we nog gestopt bij een hot pool in de natuur. Een meisje uit het hostel had ons de weg verteld. Het was raar om hot pools te vinden vlak naast een ijskoude rivier.

    Na een nacht in Nelson zijn we de dag daarop naar het Abel Tasman National Park gegaan. We deden een walk vanaf de start tot aan Still Well Bay. Toen we bijna aan het einde waren, kwamen we Tali tegen, een van de meiden die we in Franz Josef ontmoet hadden. We gaven haar een lift terug naar haar hostel.

    'S avonds zijn we naar de movies gegaan, naar 'The Pianist'. Een erg indrukwekkende film. Daarna hebben we onze tijd doorgebracht met pool spelen, want om ongeveer 3 uur 's nachts moesten we richting Picton rijden om de veerboot naar het noord eiland te pakken. Na de overtocht zijn we van Wellington naar Taupo gereden. Onderweg natuurlijk even een foto van Mt. Raupehu gemaakt, de vulcaan vlakbij Lake Taupo.

    In Taupo was niet veel te beleven. Het meer is daarentegen erg mooi. Alleen voor parachutte springen is Taupo een top locatie, maar daar had ik geen geld meer voor.

    De volgende dag zijn we naar Auckland gereden en hebben we de huurauto terug gebracht. 'S avonds zijn we uit geweest en hebben we Laurent dan eindelijk ontmoet. We zijn naar de Globe bar en de Cru bar gegaan. De avond daarop gingen we uit met John, die we in Christchurch hadden ontmoet, en twee vriendinnen van hem.

    De dag daarna zijn we met de bus naar Tauranga gegaan voor wat werk. We zijn daar een week in de Bell Lodge gebleven.

    ik heb een dag kiwi's geplukt, wat erg erg zwaar was, want ik moest constant bukken voor de takken, met een zak vol kiwi's op mijn borst. Het leek wel of de gaarden speciaal gemaakt waren voor de vele Japanners.

    De drie dagen daarop hebben we op een boerderij gewerkt. Onze baas was Mark, een erg aardige vent. We werkten samen met Ori, een Israelier, en twee Nederlanders, Jan en Jessica, uit de Achterhoek. Het waren supergezellige dagen.

    Ook in het hostel ontmoetten we , behalve Ori, nog veel anderen: Pablo uit Chili, Rafael uit Israel, Spencer uit Engeland en nog vele anderen.

    We besloten echter om terug te gaan naar Australie om daar te gaan werken, want daar zijn onze spullen, de auto en er is meer werk. Bovendien kan ik dan legaal werken.

    Dus hebben we de bus terug gepakt naar Auckland en zijn we de dag daarop teruggevlogen naar Sydney.