In Exmouth zijn we bijna een week gebleven. De eerste 2 dagen hebben we in een hostel overnacht, daarna zijn we maar weer naar een camping gegaan. In Exmouth deed Sam een Open Water duik cursus, terwijl Mario en ik onze dagen doorbrachten met snorkelen in het nationaal park, in het Ningaloo Reef. De stranden aan de westkant van de peninsulla zijn prachtig turquoise en ideaal om te snorkelen, daar het rif dicht bij het strand is.
Mario en ik wilden graag nog 1 keer duiken. We besloten een duiktrip naar de Murion Islands te boeken. De trip bleek niet veel bijzonders, vergeleken met de duiken die we eerder hebben gedaan. Wegens een storm op het vaste land, voeren we naar de oostkust van de eilanden om te duiken, in plaats van de geplande westkust. Toch waren de twee duiken de moeite waard, want duiken is altijd leuk. Duik nummer 14 en 15 kon ik in mijn logboek bijschrijven.
Na een week aan het strand te hebben gelegen, zijn we doorgereden naar Corel Bay. Daar hebben we twee nachten doorgebracht. Overdag hebben we gesnorkeld. Echter, na de eerste dag gooide het weer roet in het eten. Het werd bewolkt en de wind werd koud. We besloten om dan maar door te rijden naar het zuiden. Daar zou het natuurlijk kouder worden, maar ja, we moeten toch een keer naar Perth.
Voor Perth zijn echter nog enkele plaatsen die de moeite waard zijn, zoals Shark Bay en Monkey Mia. In Monkey Mia komen de dolfijnen elke dag naar het strand om gevoederd te worden. Toeristen mogen dan een vis aan de dolfijn geven. Het was erg leuk om (wilde) dolfijnen van zo dichtbij te zien.
De dag daarop zijn we richting Geraldton gereden. Deze industriestad heeft niet veel te bieden. Na een nachtje slapen zijn we weer doorgereden.
Opvallend was dat onderweg het dorre outback landschap vrij plotseling veranderde in met gras bedekte heuvels en groene bomen. Het was voor ons zo'n anderhalve maand geleden dat we zo'n groen landschap zagen.
Na Geraldton was dan eindelijk Perth aan de beurt. Na bijna een half jaar weer terug in de grote stad. Help! Maar gelukkig is Perth lang zo druk niet als de steden aan de oostkust. De stad is groot, zo'n 1.4 miljoen inwoners en ligt aan een rivier. Overal zijn parken en verassend veel aziaten. Zo veel zelfs dat je je in sommige straten in Azië waant.
Terug in het stadsleven betekent ook terug in het hostel leven. We overnachten nu in Cooliba, in Brisbane Street. Vandaag (14/09) zijn Mario en ik naar een AFL game geweest. West Perth tegen East Perth. West Perth won met 118 tegen 61.
Binnenkort gaan we Fremantle bezoeken, wat een erg interessante plaats moet zijn volgens velen. Misschien heb ik zelfs nog wel tijd om een kijkje te nemen in het State Forest, ten zuiden van Perth, waar enorme bossen zijn waar je tussen de boomtoppen kunt wandelen. Dat zijn zo ongeveer de laatste dingen die ik kan doen in Australië, voordat ik (helaas) moet vertrekken.
Ik hoop iedereen snel weer te zien als ik thuiskom. Groeten!